• Vechtstraat 22, 8051 JC, Hattem
  • secretariaat@oekraine-projecten.nl
  • juni 5, 2026

Casper in Oekraïne: update Juni 2026

Casper in Oekraïne: update Juni 2026

Sinds september 2025 woont en werkt Casper Spannenberg in Oekraïne om vanuit Stichting Oekraïne Projecten praktische hulp te bieden aan de mensen in dit door oorlog getroffen land. Zijn busje legde inmiddels meer dan 55.000 kilometer af: over kronkelende wegen door Transkarpatië, langs kleine dorpen waar de oorlog altijd op de achtergrond aanwezig is, en over lange, lege snelwegen richting het oosten van het land. Altijd gevuld met hulpgoederen.

De laatste update over het ‘Jaar over Hoop’ verscheen in maart, dus is het de hoogste tijd om Casper weer eens te spreken. Over het werk dat hij de afgelopen maanden heeft gedaan, de ontmoetingen en gebeurtenissen die hem zijn bijgebleven, en over hoe de laatste maanden van zijn jaar in Oekraïne eruit zullen zien.

De afgelopen periode

De afgelopen periode is grofweg in drie delen te verdelen. In april reisde Casper samen met Emma & Renee van ’t Ende en Jens de Boer door Oekraïne. In mei volgde een korte pauze van twee weken in Nederland, om even op adem te komen en contactpersoon Igor rond te leiden. Inmiddels heeft hij de draad weer opgepakt en doet hij waarvoor hij uiteindelijk is gekomen: hulpgoederen inpakken en uitdelen in West-Oekraïne.

Deel 1: April

In april reisden de vier jongeren dwars door Oekraïne: vanuit het westen van het land naar Centraal-Oekraïne en uiteindelijk Kyiv. De reis begon in Transkarpatië, de meest westelijke provincie van het land. Daar deelden zij hulpgoederen uit in een vluchtelingenopvang en een ziekenhuis voor soldaten. Ook bereidden zij de Alles over Hoop-reis voor, die later dit jaar zal plaatsvinden. Daarnaast was er ruimte om vrienden en bekenden in de regio te bezoeken.

Samen met Kovács Sándor, voor wie Casper veel werkt, vulden de jongeren twee busjes met hulpgoederen. Met deze busjes reisden zij naar Shakvorostivka, waar de goederen werden gesorteerd en verwerkt tot voedselpakketten. Gedurende meerdere dagen deelden zij deze pakketten uit aan kwetsbare mensen in de omgeving.

In dorpjes als Shakvorostivka zijn het vaak ouderen die zijn achtergebleven. Veel jongere bewoners zijn vertrokken, overleden, vermist of dienen aan het front. Omdat de jongens hier vaker komen, kennen veel bewoners hen inmiddels persoonlijk. Daardoor blijft het niet alleen bij het uitdelen van hulpgoederen. Er wordt bijgepraat, gelachen, gehuild en gebeden. Juist die persoonlijke ontmoetingen maken deze bezoeken bijzonder.

Vanuit Shakvorostivka reisde de groep verder naar Kyiv. In de hoofdstad ontmoetten zij vrienden en bezochten zij de universiteit waar twintig Oekraïense studenten Nederlands leren. Er werd gesproken over de situatie in Oekraïne, de toekomst van het land en het werk dat Stichting Oekraïne Projecten verricht. Jens schreef onlangs een boek over het werk in Oekraïne, en las hier verhalen uit voor.

De reis vervolgde zich naar de stad Poninka, waar in samenwerking met een lokale kerk en dankzij verschillende donaties uit Nederland ruim tweehonderd voedselpakketten konden worden ingekocht, samengesteld en uitgedeeld. Daarnaast namen de jongeren deel aan een tienerclub, kerkelijke activiteiten en ontmoetingen met vluchtelingen en militairen.

De jongeren sloten de reis af in Muckachevo, in West-Oekraïne, waar het ook begon. Hieronder volgen een aantal foto’s van de bijzondere maand waarin alles over hoop ging.

Deel 2: Nederland

Samen met Emma en Renee reisde Casper vervolgens naar Nederland om in twee weken bij te komen van de intensieve periode in Oekraïne en tijd door te brengen met familie en vrienden. Na de eerste week kwam ook Jens naar Nederland, samen met Igor Matviyuk. Igor zet zich in Oekraïne in voor vluchtelingen, weeskinderen en (de families van) militairen. Het doel van zijn bezoek was om uit te rusten, te zien waar de jongens vandaan komen, De Open Poort te bezoeken en samen na te denken over nieuwe projecten voor de toekomst.

Samen bezochten zij een Oekraïense vrouw die met haar dochters in een opvanglocatie in Boxtel woont. Voor Igor was het bijzonder om Oekraïense ontheemden in Nederland te ontmoeten. Veel voelde vertrouwd: de taal, de koekjes op tafel en het warme ontvangst. Tegelijkertijd waren er duidelijke verschillen. Op tafel lagen Nederlandse taalboeken en buiten klonken geen luchtalarmen, maar spelende kinderen.

Ook bezochten de jongens samen met Igor de Dodenherdenking in Elburg, de stad waar Jens’ familie vandaan komt. Voor zijn inmiddels 95-jarige oma heeft deze dag nog altijd een persoonlijke betekenis; zij verloor haar vader tijdens de Tweede Wereldoorlog. Samen stilstaan bij dat verlies en bij de gedachte dat oorlog opnieuw onderdeel is geworden van het dagelijks leven in Europa, maakte indruk op Igor, de jongens en Jens’ familie.

Des te groter was het contrast een dag later, toen tijdens Bevrijdingsdag juist de vrijheid werd gevierd. De muziek van Typhoon klonk niet langer uit autospeakers in Oekraïne, maar live vanaf het hoofdpodium. Igor bleef tot het eind en genoot zichtbaar van de vrijheid. De vraag blijft hangen: zal er ooit zo’n dag in Oekraïne kunnen plaatsvinden?

Deel 3: Mei/Juni

Op het moment van schrijven rijden wij, Casper en Jens, met een bus vol kleding naar een klein stadje in West-Oekraïne. De kleding wordt daar vervolgens verdeeld onder de allerarmsten in de omgeving: vluchtelingen en lokale bewoners.
Casper zal tot september transporten blijven doen, voornamelijk in West-Oekraïne. Jens vertrekt volgende week naar de stad Irpin, samen met Rokus van The Bowery en stichting Hope4Ukraine, om mensen te bemoedigen, te interviewen en concerten door het hele land te geven. Eind juli vindt er een soortgelijke muziekreis plaats. Dan reist een groep jongeren uit Hattem door Oekraïne om concerten te geven op plekken waar de hoop soms ver te zoeken lijkt. Meer informatie hierover wordt later gedeeld!

Slot: toekomst

Nu september langzaam dichterbij komt krijgt Casper, zowel in Nederland als in Oekraïne, steeds vaker dezelfde vraag: wat gaat hij doen als zijn Jaar over Hoop voorbij is? Een definitief antwoord heeft hij daar nog niet op. De afgelopen maanden hebben ervoor gezorgd dat hij zich op twee plekken thuis voelt. Nederland is de plek waar zijn familie en vrienden wonen, terwijl Oekraïne inmiddels veel meer is geworden dan een land waar hij vrijwilligerswerk doet. De mensen, de projecten en het dagelijks leven hebben een vaste plek in zijn hart gekregen. Juist daarom vindt hij het lastig om vooruit te kijken en een keuze te maken voor de periode na september.

Een andere vraag die regelmatig terugkomt, gaat over de financiën. Kan hij het nog volhouden? Het korte antwoord is: ja. Tegelijkertijd brengt een jaar lang reizen door Oekraïne aanzienlijke kosten met zich mee. Vooral brandstof en onderhoud vormen een flinke uitdaging. Inmiddels heeft zijn bus meer dan 55.000 kilometer afgelegd op Oekraïense wegen. Van de bergachtige wegen in Transkarpatië tot de lange ritten richting Kyiv en verder: iedere kilometer maakt het mogelijk om hulpgoederen op de juiste plek te krijgen, maar brengt ook nieuwe kosten met zich mee.

Kunt u iets missen & wilt u via Casper onze medemens in nood helpen? Maak dan een bedrag over. Dit kan via het rekeningnummer NL03RABO032.57.74.889 van Stichting Oekraïne Projecten (ANBI)  onder vermelding van “Een jaar over hoop”.  U kunt ook een bedrag over maken via deze link (IDEAL)

Bovenal blijven vooral gebeden nodig: voor het werk van Casper en de mensen om hem heen.