Een veilige plek in Arendsnest

Familie Kardux met MariyaWat een klein parmantig meisje stapte zomer 2008 uit de bus in Zwolle. Wat onwennig en verlegen volgde ze ons. Maar…al gauw brak het ijs. Wat genoot Mariya van het leven in een gezin met 4 kinderen. En wij niet minder. 3 weken vlogen voorbij. Het begin van een hechte band… Het leven van Mariya speelde zich in die tijd af op het internaat in Beregovo. Doordat Mariya in 2010 geopereerd werd aan een liesbreuk, kwamen we in contact met Corine van der Kooi. Kerst 2012 kwam ze voor het eerst op ons intiatief, met het vliegtuig naar Nederland. Corine hielp ons met het regelen van alle benodigde papieren.

Na de Kerst ging Mariya onverwachts weer thuis wonen in Pavlovo. Vanaf zomer 2013 lieten we Mariya ’s zomers 3 maanden naar Nederland komen. En wat verheugden we ons steeds weer op haar komst. Ze is als een dochter en zus bij ons in het gezin.

Vanaf die zomer merkten we dat haar spontaniteit en vrolijkheid langzaam minder werd. Puberteit? Problemen? Daar kwamen we niet goed achter. Als ze in Nederland was wilde ze niet over de Oekraïne praten. Dan heette ze Mariya Kardux, zoals ze het zelf zei. Heel soms liet ze iets los. Af en toe ging Corine een voedselpakket brengen en zodoende kwamen we erachter hoe triest haar omstandigheden waren. Erge armoede, drank, buitengesloten worden door dorpsgenoten, gepest worden.

Het gevolg was dat Mariya steeds minder vaak naar school ging, waardoor haar leerprestaties achteruit gingen. Daarnaast werd haar zelfbeeld en haar zelfvertrouwen ook minder. Een vervolgopleiding zagen we onder deze omstandigheden niet zitten.

Vele vragen leefden er bij ons. Waarom mocht ze niet van haar ouders naar dat fijne gezin in haar dorp, die zich over haar wilden ontfermen? Was het omdat die mensen christenen waren? Is het wel goed dat Mariya thuis blijft wonen? Hoe moet het met school? Vele vragen die we in het gebed voor de Heere neerlegden.

Op een zeker moment begon Mariya zelf te vragen of ze ergens anders kon gaan wonen. Corine ging op zoek. Ze kende wel wat gezinnen, die zich misschien over haar wilden ontfermen. Dat lukte niet. Tot Corine onverwachts in contact kwam met mensen die het Arendsnest kenden. En wat bleek? Er was een plekje vrij!! Mariya was hartelijk welkom. Wat hebben we hierin Gods bijzondere zorg en leiding ervaren. Maandag 17 oktober zijn we naar de Oekraïne gereisd om haar te bezoeken. We ontmoetten een enorm vrolijke, opgewekte en zelfverzekerde Mariya. Haar gedrag was zo positief veranderd. Van somber, onzeker en verlegen naar positief, blij en opgewekt.

De sfeer die wij proefden in Arendsnest was overweldigend. Wat een liefde en wat een zorg voor de kinderen. Met veel indrukken en dankbaarheid aan God voor wat Hij gaf zijn wij vrijdag 21 oktober weer teruggegaan. Mariya heeft een thuis gekregen. En voor ons is er een last van onze schouders gevallen.

Van harte wensen we het Arendsnest Gods hulp en zegen toe! We hopen dat hier nog vele kinderen mogen gaan wonen om daar van die Ene Naam tot zaligheid te horen, maar ook om die God te persoonlijk te kennen.

Een hartelijke groet,

Fam. Kardux